Amalgamat

Amalgamat o składzie opisanym powyżej nazywany bywa potocznie ortęciem srebrowym (największa zawartość srebra). W zębolecznictwie, szczególnie dziecięcym, używa się także (choć coraz rzadziej) amalgamatu miedzi. Amalgamat ten, przygotowany fabrycznie (elektrolitycznie), znajduje się w handlu w postaci kostek lub płytek. Przed użyciem podgrzewa się je, a potem rozciera jak inne amalgamaty.

Złoto jest materiałem do wypełnień i może być wprowadzone do ubytku zarówno w stanie plastycznym, jak nieplastycznym (wkład inlay). Złoto stosowane do wypełniania ubytków w stanie plastycznym dzieli się na: nielepkie, cynowe i lepkie (krystaliczne i listkowe).

Złoto nielepkie stosowane jest w postaci cylindrów sporządzonych z folii złotej znakowanej Nr 6 lub 7. Numer folii oznacza liczbę granów złota w listku o powierzchni 10 cm2 (jeden gran równa się

-0, 06 grama złota). Cylindry nieco dłuższe od głębokości ubytku kolejno wprowadza się układając je rzędami wzdłuż ścian i następnie upycha się je tak, aby mocno do nich przylgnęły. Z kolei wypełnia się środek ubytku. Złoto nielepkie jest bardziej miękkie od lepkiego i łatwo przystosowuje- się do ścian ubytku. Jest również mniej wrażliwe na wilgoć.

Złoto cynowe — stosuje się podobnie jak złoto nielepkie. Jest mało wrażliwe na wilgoć, jeszcze łatwiej od miękkiego dostosowuje się do ścian ubytku. Posiada jednak wadę, gdyż łatwo zmienia zabarwienie (staje się szare), prawdopodobnie pod wpływem elektrolizy.

Złoto lepkie bywa stosowane do wypełnień w postaci krystalicznej lub listkowej. Złoto lepkie krystaliczne jest właściwie strątem czystego^ chlorku złota, a złoto listkowe przygotowane jest w postaci listków lub cylindrów z różnej grubości folii. Złoto lepkie jest bardzo wrażliwe na wilgoć i dlatego zarówno ubytek, jak poszczególne listki (cylindry) w czasie wypełniania muszą być idealnie suche.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *