Biomechanika narządu żucia

Pośród nowo powstałych nauk jedno z czołowych miejsc zajmuje biofizyka z jej licznymi dyscyplinami. Taką dyscyplinę stanowi biomecha- nika, zajmująca się mechaniką ustrojów żywych. Dla lekarza stomatologa duże znaczenie posiada znajomość biomechaniki narządu żucia. Żucie jest bowiem czynnością mechaniczną, a w trakcie jej wykonywania wywierane są stosunkowo wielkie siły na poszczególne elementy narządu żucia. W prawidłowych warunkach tkanki dobrze znoszą takie obciążenie. W innych okolicznościach natomiast może dojść do nadmiernego obciążenia, czyli przeciążenia tkanek narządu żucia i ich uszkodzenia.. Znajomość biomechaniki ułatwia zrozumienie zmian rozwojowych w narządzie żucia, a także zmian powstałych w następstwie częściowej i cał-kowitej utraty uzębienia. Wykonywane przez lekarza stomatologa protezy zębowe muszą również uwzględniać wymogi biomechaniczne.

WSPÓŁZALEŻNOŚĆ CZYNNOŚCI I BUDOWY ANATOMICZNEJ NARZĄDU ŻUCIA. Narząd tworzą tkanki współpracujące ze sobą w wykonywaniu określonej czynności. Podstawową czynnością narządu żucia jest czynność mechaniczna polegająca na odgryzaniu, rozdrabnianiu i miażdżeniu pokarmu. W czynności żucia ściśle współdziałają ze sobą uzębienie i układ stawowo-mięśniowy, wprowadzający w ruch żuchwę. Wszystkie ruchowe czynności narządu żucia odbywają się dzięki motoryce żuchwy, a zatem w czynności żucia współdziała również układ kostny. Te cztery różne anatomicznie elementy stanowią części składowe narządu żucia, który w piśmiennictwie obcym jest nazywany — układem stomatognatycznym. Zmiany zachodzące w jednej części narządu żucia znajdują odbicie w pozostałych jego częściach składowych. Tak np. istnieje ścisła współzależność między czynnością i formą zgryzu a czynnością i budową anatomiczną stawów skroniowo-żuchwowych. Leczenie zaburzeń w stawach skroniowo-żuchwowych często też wymaga korekty zgryzu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *