Ceramika dentystyczna

Mimo pewnych zastrzeżeń stosowane są jeszcze szeroko korony tłoczone z uwagi na stosunkowo łatwe ich wykonanie. Korony te wytłaczane są z jednego kawałka blachy. Przeważnie korzysta się z fabrycznie przygotowanych łusek o różnych wielkościach obwodu. Dokładniejsze jednak dostosowanie obwodu łuski do obwodu danego zęba przeprowadza się w tzw. przeciągadłach (ryc. 138). Przeciągadło zbudowane jest z płyty metalowej, w której powycinane są stopniowo zmniejszające się otwory. W otwory te wchodzą odpowiednio grube bolce przesuwane za pomocą dźwigni. Łuskę zakłada się na coraz to węższe bolce i przeciąga przez otwory w płycie do momentu uzyskania pożądanego obwodu. Niektóre pracownie dysponują również walcami do blachy i drutu oraz wycinarkami krążków.

Ceramika dentystyczna wymaga dużych umiejętności technicznych i bardzo czystej pracy. Nawet drobne zanieczyszczenie pyłem zawierającym tlenki metali powoduje przebarwienie masy porcelanowej i psuje jej efekt kosmetyczny. Dlatego też pracownia ceramiczna powinna znajdować się w wydzielonym pomieszczeniu utrzymywanym w dużej czystości. Najważniejszym aparatem w pracowni ceramicznej jest piec do wypalania porcelany z urządzeniem do mierzenia temperatury. Obecnie są używane prawie wyłącznie piece próżniowe, w których wypalanie porcelany odbywa się przy obniżonym ciśnieniu atmosferycznym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *