Fałdy podniebienne

Fałdy podniebienne zbudowane są też ze zbitej tkanki łącznej. Część wyścielająca błony śluzowej.

Wszystkie okolice tej strefy wyścielone są cienką błoną śluzową z odpowiednio cienkim nabłonkiem, bez cech rogowacenia. Pewne różnice w niektórych okolicach dotyczą błony podśluzowej. I tak w obrębie warg, policzków i dolnej powierzchni języka, gdzie przyczepia się ona do powięzi mięśni, błona podśluzowa jest bardzo elastyczna, co zapobiega fałdowaniu się błony śluzowej podczas ruchów mięśni i wchodzeniu tych fałd między zęby. W zachyłkach przedsionka i na dnie jamy ustnej błona podśluzowa jest natomiast luźna, co pozwala na swobodne ruchy języka, warg i policzków.

U dorosłych w obrębie błony śluzowej policzków występuje znaczne zgrubienie nabłonka, widoczne niekiedy jako pasmowate wyniosłe zbielenie (lima alba). W tej strefie obserwuje się często obecność przemieszczonych gruczołów łojowych w błonie śluzowej pod nabłonkiem.W błonie podśluzowej warg znajdują się drobne gruczoły ślinowe pęcherzykowo- -cewkowe. Podobne gruczoły (policzkowe), nieco większe, występują zwykle między pęczkami mięśnia policzkowego lub na jego zewnętrznej powierzchni.

Więzadełka wargowe, językowe i policzkowe są fałdami błony śluzowej. Nie zawierają mięśni.

Błona śluzowa, pokrywająca zewnętrzne powierzchnie wyrostków zębodołowych, łączy się z okostną za pomocą luźnej błony podśluzowej. Może zawierać małe mieszane gruczoły ślinowe.

Błona śluzowa dna jamy ustnej i dolnej powierzchni języka jest najcieńsza. Pokryta jest cienkim, nierogowaciejącym nabłonkiem. Tuż pod błoną śluzową dna jamy ustnej znajdują się gruczoły ślinowe podjęzy- kowe.

Błona śluzowa podniebienia miękkiego pokryta jest cienkim nierogowaciejącym nabłonkiem i jest obficie unaczyniona, co odróżnia ją od blado zabarwionego podniebienia twardego. W błonie podśluzowej pod niebienia miękkiego znajdują się liczne gruczoły ślinowe o charakterze śluzowym.

Błona śluzowa grzbietu języka pokryta jest zróżnicowanym nabłonkiem częściowo rogowaciejącym. W nabłonku tym wyróżnia się z punktu widzenia czynnościowego dwa rodzaje brodawek: mechaniczne i smakowe,, zaś z morfologicznego cztery rodzaje: nitkowate, grzybowate, okolone- i liściaste. Do mechanicznych należą brodawki nitkowate. Do smakowych: okolone i liściaste. Brodawki grzybowate zaliczane są zarówno do smakowych, jak mechanicznych.

Brodawki nitkowate (papillae filiformes) rozmieszczone są równomiernie- na grzbiecie języka. Służą do rozcierania pokarmów o podniebienie twarde, dlatego^ też nabłonek pokrywający je ulega zrogowaceniu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *