Histologia jamy ustnej

Błona śluzowa jamy ustnej ma budowę podobną do pozostałych odcinków przewodu pokarmowego. Poza błoną śluzową wyróżnia się bowiem błonę podśluzową i warstwę mięśniową. Wierzchnią warstwę pokrywa nabłonek wielowarstwowy płaski. Struktura morfologiczna błony śluzowej w różnych strefach jamy ustnej zależy od ich różnych czynności, np. dziąsło i podniebienie twarde są przystosowane do żucia twardych pokarmów, podczas gdy np. dno jamy ustnej, chronione przez język, nie bierze udziału w akcie żucia.

Biorąc pod uwagę morfologiczne zróżnicowanie błony śluzowej jamy ustnej, można w niej wyróżnić według Orbana trzy strefy:

– 1) żującą •— do której zalicza się dziąsła i podniebienie twarde

– 2) wyścielającą — w skład której wchodzą: błona śluzowa policzków, warg, zachyłków przedsionka, wyrostków zębodołowych, dna jamy ustnej, dolnej powierzchni języka i podniebienia miękkiego

– 3) specjalną — grzbiet języka.

Nabłonek

Różnice w budowie tych stref dotyczą: a) nabłonka, b) błony śluzowej właściwej, c) błony podśluzowej, d) tkanki tłuszczowej i gruczołów.

Nabłonek (epitheliuvi) jamy ustnej jest nabłonkiem wielowarstwowym płaskim. Składa się przeważnie z trzech warstw: podstawnej, kolczystej i zewnętrznej, odpowiadającej rogowej (ryc. 72), rzadziej z czterech warstw. Nabłonek oddzielony jest od tkanki łącznej błoną podstaw- ną.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *