Jakie rozróżniamy postacie zwarcia?

— obcęgowate (labidontia),

— dachówkowate (stogodontia),

—- tyłozwarcie (opishodontia),

— przedzwarcie (prodontia s. progenia),

— zwarcie otwarte (hiatodontia). Tylko pierwsze dwie postacie są prawidłowe.

ŚLINIANKI

Do jamy ustnej uchodzą przewody licznych gruczołów ślinowych (glan- dulae salivares). Rozróżniamy gruczoły małe (w przedsionku jamy ustnej: glanćLula parotis accessoria glanćLula parotis wargowe, policzkowe, trzonowe w jamie ustnej właściwej: językowe i podniebienne) oraz gruczoły duże. Są to:

– 1. Ślinianka przyuszna (glandula parotis — przyusznica, ryc. 48) jest gruczołem pęcherzykowym, surowiczym. Przewód ślinianki przyusznej uchodzi do przedsionka jamy ustnej na brodawce przyuszniczej (papilla parotidea). Czasem w okolicy przewodu ślinianki przyusznej spotyka się ślinianki dodatkowe. Ślinianka ta objęta jest powięzią przyuszniczą, stanowiącą torebkę gruczołu. Od torebki wnikają w głąb przegrody łączno- tkankowe, dzieląc miąższ na poszczególne zraziki.

– 2. Ślinianka podżuchwowa (glandula submandibularis, ryc. 48), gruczoł cewkowo-pęcherzykowy, mieszany, otoczony łącznotkankową torebką. Przewód ślinianki podżuchwowej uchodzi na mięsku podjęzykowym (carunculci sublingucilis). plica sublingualis ductus sublingualis major

– 3. Ślinianka podjęzykowa (glandula sublingualis, ryc. 49) jest zespołem małych gruczołów, mających własne przewody wydzielnicze uchodzące wzdłuż wolnego brzegu fałdu podjęzykowego (plica sublingualis). Przewód największego z tych gruczołów, tzw. ślinianki podjęzykowej większej (glandula sublingualis major), uchodzi na mięsku podjęzykowym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *