Materiały do wypełnień kanałów korzeniowych

Materiały do wypełniania kanałów korzeniowych stosowane w zębo- lecznictwie powinny być przede wszystkim plastyczne, łatwo wprowa- dzalne do kanału, jak również powinny być potem możliwie łatwe do usunięcia z kanału. Oprócz tego powinny one dawać wyraźny kontrast na zdjęciu radiologicznym oraz działać długotrwale dezynfekująco i przeciwzapalnie. Najczęściej — jak dotychczas — używa się do wypełnienia kanału cementów fosforanowych oraz ćwieków gutaperkowych lub ćwie-ków srebrnych. Oba rodzaje ćwieków przygotowane są fabrycznie i posiadają różną grubość i długość. Ćwieki spełniają tylko rolę mechanicznego dociśnięcia materiału plastycznego (cementu lub pasty) i nie są używane jako samodzielne wypełnienia kanału. Do wypełniania kanałów używa się coraz częściej przeróżnych past leczniczych (zawierają one najczęściej formalinę, jodoform, trójkresol, eugenol), past zawierających sulfonamidy i antybiotyki, wreszcie past resorcynowo-formalinowych lub tzw. past pęczniejących. Są to jednak środki raczej o charakterze leków.

ZASADY WYJAŁAWIANIA, ODKAŻANIA, PRZECHOWYWANIA I KONSERWACJI NARZĘDZI I MATERIAŁÓW STOMATOLOGICZNYCH

Biorąc pod uwagę specyfikę zabiegów stomatologicznych, można pod ich adresem postawić przynajmniej dwa postulaty: walka z bolesnością zabiegów stomatologicznych i walka z możliwością zakażenia podczas tych zabiegów.

Ideałem jest postępowanie aseptyczne, polegające na posługiwaniu się materiałami i narzędziami wyjałowionymi — wysterylizo- wanymi — pozbawionymi drobnoustrojów i ich zarodników. Postępowanie aseptyczne (aseptyka) zabezpiecza więc przed możliwością wprowadzenia zakażenia z zewnątrz podczas zabiegu, co w przypadku zabiegów chirurgicznych ma szczególne znaczenie. Postępowanie aseptyczne zakłada więc niedopuszczenie do zakażenia rany.

Postępowanie antyseptyczne zaś ma na celu niszczenie drobnoustrojów lub hamowanie ich rozwoju. Antyseptyka (dezynfekcja) nie eliminuje drobnoustrojów, a szczególnie ich zarodników. Środki służące do denzynfekcji (antyseptyki) nie zawsze bowiem zabijają drobnoustroje, często tylko osłabiają ich działanie.

Uzyskanie aseptycznych warunków pracy w gabinecie stomatologicznym jest szczególnie trudne. Wpływa na to duży ruch pacjentów, konieczność używania różnych narzędzi i materiałów, a przede wszystkim zakażone pole operacyjne, jakim jest jama ustna.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *