Najważniejsza fizjologiczna funkcja – obróbka pokarmu

W najważniejszej fizjologicznej funkcji obróbki przyjmowanych przez organizm pokarmów — rozpoczynającej proces trawienia — można wyróżnić w jamie ustnej dwie zasadnicze czynności. Pierwsza, to mechaniczna obróbka pokarmów dostarczanych ustrojowi z zewnątrz. Polega ona między innymi na maksymalnym rozdrobnieniu pokarmu w czasie aktu żucia (masticatio) i przepchnięciu go do dalszych części przewodu pokarmowego, tj. do przełyku i żołądka. W akcie żucia biorą udział stawy skroniowo-żuchwowe, mięśnie żujące, język, wargi i policzki oraz poszczególne grupy zębowe (siekacze, kły przy odgryzaniu kęsa, a przed- trzonowce i trzonowce przy miażdżeniu kęsa pokarmowego). Mechanizm tych czynności został wyczerpująco opisany w rozdziale pt. „Biomecha- nika narządu żucia” (patrz str. 94).

Na proces mechanicznej (fizycznej) obróbki przyjmowanych pokarmów składają się dwie czynności. Jedną z nich jest gryzienie (morsus), a drugą żucie (masticatio). Gryzienie polega na zwieraniu zębów żuchwy ze szczęką z nieznacznym przesuwaniem żuchwy na boki. W akcie tym biorą udział mięśnie skroniowe, skrzydłowe przyśrodkowe, a już szczególnie mięśnie żwacze. Żucie natomiast ma na celu rozdrobnienie pokarmu i przygotowanie kęsa. W tej czynności, poza mięśniami wymienionymi powyżej, biorą udział: mięśnie skrzydłowe boczne, środkowe, bródkowo-gnykowe, dwubrzuścowe żuchwy, żuchwowo-gnykowe, mięśnie policzków i języka. Alit żucia jest czynnością odruchową, powstającą w wyniku podrażnienia receptorów błony śluzowej języka, pod- niebienia, policzków i dziąseł. Te i pozostałe części błony śluzowej jamy ustnej odbierają bowiem wrażenia dotyku, temperatury i smaku. Podobnie odruchowo regulowany jest stopień rozdrabniania pokarmów. W rozdrabnianiu pokarmów specjalnie ważną rolę spełniają ruchy języka, warg i policzków.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *