Narząd szkliwny

Narząd szkliwny daje początek szkliwu w wyniku działania komórek szkliwotwórczych (adamantoblastów), a w brodawkach zębowych po prze- tworzeniu się mezenchymy w komórki zębinotwórcze (odontoblasty) dochodzi do wytworzenia się zębiny i niezależnie od nich miazgi zębowej. Jej warstwę obwodową tworzy tkanka łączna o. przewadze elementów komórkowych, z których różnicują się właśnie komórki zębinotwórcze. Głębsza warstwa rozwijającej się miazgi jest uboższa w komórki i nosi nazwę warstwy Weila (stratum Weili). Trzecia warstwa miazgi rozwija się od szczytu do podstawy brodawki zębowej, a luźno leżące w galaretowatej substancji białkowej komórki łączą się wypustkami, tworząc sieć protoplazmatyczną. W miarę rozwoju miazgi powiększa się ilość naczyń krwionośnych, a od podstawy brodawki zębowej wrastają rdzenne i bez- rdzenne włókna nerwowe.

Procesy zębinotwórcze rozpoczynają się w 5 miesiącu życia płodowego, a szkliwotwórcze nieco później, natomiast cement powstaje z komórek cementotwórczych (cementoblastów) znacznie później, gdy po całkowitym uformowaniu się korony zaczyna się rozwijać korzeń zęba. Po wykształceniu się zawiązków zębów mlecznych tkanka łączna przerasta listewkę zębową, częściowo ją niszczy i oddziela od niej zawiązki zębowe, które rozwijają się dalej samodzielnie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *