Okres bezzębia niemowlęcego

W okresie bezzębia niemowlęcego przednią część wału dziąsłowego szczęki tworzy ukośna płaszczyzna sieczna, zaś w okolicach bocznych ciągnie się szeroki wał dziąsłowy. W żuchwie w odcinku przednim jest tylko wąska krawędź sieczna dziąsłowa, a w okolicach bocznych, podobnie jak w szczęce, szeroki wał dziąsłowy.

Przy zwarciu oba wały stykają się, a krawędź sieczna żuchwy opiera się na płaszczyźnie siecznej szczęki. Tylko w środku przedniego odcinka widoczna jest niewielka szpara (ryc. 67). Dzięki temu przednie zęby mleczne, wyrastające jako pierwsze, nie są tak bardzo obciążone, gdyż wysokość zgryzu jest ustalona przez boczne wały dziąsło we.

Różnica, jaką stwierdza się między szczęką a żuchwą w wymiarze przednio-tylnym zaraz po urodzeniu, wyrównuje się w ciągu 4—5 mies., czasem jednak przedłuża się ten okres do 8 miesięcy.

Jeśli chodzi o stosunki poprzeczne, to szczęka jest nieco szersza od żuchwy, zaś zarysy obu wałów dziąsłowych tworzą kształt półkola. .

Począwszy od 6 mies. życia zaczynają się kolejno ukazywać siekacze, a następnie dalsze zęby mleczne. Po wyrżnięciu się trzonowców dochodzi do pierwszego fizjologicznego podniesienia się wysokości zgryzu. Dzięki temu znika dotychczasowe głębokie zachodzenie siekaczy górnych na dolne.

Jeśli żuchwa wyrośnie należycie ku przodowi w ciągu pierwszych miesięcy życia, a ponadto nieco się wysunie, to wyrzynające się przeciwstawne zęby boczne zahaczą się prawidłowo swymi guzkami i ustali się właściwy stosunek przednio-tylny żuchwy do szczęki, a tym samym dolnego łuku zębowego do górnego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *