Pierwsze mleczne zęby u dziecka

Z chwilą gdy pierwsze zęby mleczne żuchwy zetkną się z zębami szczęki, rozpoczyna się wzajemne oddziaływanie jednej na drugą, podczas gdy dotychczas każda rozwijała się niezależnie.

Po prawidłowym ustawieniu się wszystkich 20 zębów mlecznych każdy ząb spotyka się przy zwarciu z dwoma przeciwstawnymi, z wyjątkiem przyśrodkowych siekaczy dolnych i drugich trzonowców górnych, które stykają się tylko z jednym zębem. Sąsiadujące ze sobą zęby szczęki i żuchwy powinny być ustawione ściśle obok siebie, stykając się tzw. powierzchniami stycznymi.

Łuk górnych zębów mlecznych jest w wymiarach poprzecznych i przed- nio-tylnych nieco większy niż dolny, przy czym oba mają zarys półkoli, przekazany im przez kształt niemowlęcych wałów dziąsłowych szczęki i żuchwy. Ku tyłowi oba łuki zębów kończą się w ten sposób, że powierzchnie tylne drugich trzonowców tworzą przy zwarciu płaszczyznę pionową.

Powierzchnie policzkowe górnych zębów wystają nieco na zewnątrz, a powierzchnie językowe dolnych do wewnątrz właściwej jamy ustnej. Guzki trzonowców zaklinowują się w zwarciu w przestrzeniach między- zębnych albo w bruzdach międzyguzkowych zębów przeciwstawnych w ten sposób, że dolne znajdują się o guzek przyśrodkowy przed górnymi. Zachodzenie siekaczy górnych na dolne nie powinno przekraczać 1h ich wysokości.

Prawidłowy zgryz pełnego uzębienia mlecznego jest więc typowym zgryzem ortognatycznym (ryc. 68).

Łuki zębów mlecznych w przedstawionej postaci pozostają niezmienione przez stosunkowo krótki czas, gdyż już od 4 roku życia zachodzą ważne przekształcenia, które stoją w ścisłym związku z następnym okresem rozwojowym. Między 4 a 5 rokiem życia muszą bowiem zostać przygotowane warunki dla ustawienia pierwszych stałych trzonowców poza zębami mlecznymi i wymiany siekaczy mlecznych na szersze od nich stałe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *