Położenia i ruchy żuchwy

Żuchwa jest jedyną ruchomą kością czaszki. Jej ruchy są wielostronne dzięki charakterystycznej budowie stawów skroniowo-żuchwowych. Mianowicie powierzchnie stawowe na żuchwie i na kościach skroniowych nie odpowiadają sobie ściśle kształtem a między nimi znajdują się podatne krążld śródstawowe zbudowane z włóknistej tkanki łącznej. Dzielą one stawy na dwa piętra — górne i dolne. W górnym piętrze zachodzą ruchy ślizgowe, przy czym wraz z głową żuchwy przemieszcza się krążek śród- stawowy, poruszany przez jedno z dwóch odgałęzień mięśnia skrzydłowego bocznego, które przyczepia się bezpośrednio do krążka. W dolnym piętrze odbywają się ruchy obrotowe wokół różnie przebiegających osi. Na dużą swobodę ruchów wpływają również wiotkie torebki stawowe.

W normalnych warunkach, kiedy jama ustna nie wykonuje żadnych czynności, takich jak np. żucie lub mowa, żuchwa znajduje się w poło-żeniu spoczynkowym. W tym położeniu szeregi zębowe, górny i dolny, nie stykają się wzajemnie. Istnieje między nimi kilkumilimetrowa wolna przestrzeń, zwana szparą spoczynkową. W położeniu spoczynkowym żuchwy, wargi wykazują niewymuszony, swobodny kontakt ze sobą. W położeniu spoczynkowym istnieje stan równowagi fizjologicznej między napięciem mięśni podnoszących i opuszczających żuchwę, przy czym uwzględnić należy rolę, jaką w utrzymaniu żuchwy spełnia język oraz podciśnienie w obrębie jamy ustnej. W omawianej pozycji głowy żuchwy ułożone są po obu stronach symetrycznie i naprzeciw tylnych stoków guzków stawowych, oddzielone od nich jedynie przednimi, cieńszymi częściami krążków śródstawowych. Odległość żuchwy od szczęki w położeniu spoczynkowym przyjmuje się z pewnymi zastrzeżeniami jako niezmienną w ciągu życia człowieka, również po całkowitej utracie uzębienia. Stąd położenie to posiada duże znaczenie praktyczne przy ustalaniu wysokości sztucznego uzębienia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *