Proces wyrzynania się zębów

Jako pierwsze wypadają przyśrodkowe siekacze dolne pod koniec 5 r.ż., a jako ostatnie — drugie trzonowce górne ok. 10 r.ż. (ryc. 63).

Proces wyrzynania się zębów stałych trwa od 5—6 do 10—11 r. ż., nie biorąc pod uwagę trzecich trzonowców, później ukazujących się. Najwcześniej wyrzynają się pierwsze trzonowce dolne w tyle poza zębami

Początek (rok życia) i kolejność wyrzynania się zębów stałych u dzieci polskich przedstawia się, jak następuje (pomijam zęby ósme ze względu na nieregularność ich ukazywania się).

Na uwagę zasługuje fakt, że inna jest kolejność ukazywania się zębów w szczęce, a inna w żuchwie, oraz że część zębów wyrzyna się wcześniej u dziewcząt niż u chłopców, co jest związane z szybszym w tym okresie rozwojem ustroju dziewczęcego. Ponadto uderza też zaobserwowana akceleracja w ukazywaniu się zębów stałych u obu płci w porównaniu z danymi dotychczas przytaczanymi w podręcznikach.

W skład tkanek przyzębia wchodzi zespół jedncstek anatomicznych otaczających ząb (ozębna, kość zębodołu, dziąsło), a także cement korzeniowy stanowiący równocześnie integralną część tkanek zęba.

Ozębna tworzy się w okresie, gdy nabłonek pochewki Hertwiga, kształtującej korzeń zęba, ulega przerastaniu bujającą tkanką łączną. W tym czasie zaczyna się również odkładać cement na powierzchni zębiny korzenia i powstawać kość wyrostka zębodołowego. Różnicowanie się ozęb- nej polega na wytworzeniu się w embrionalnym woreczku zębowym trzech warstw licznych włókien, które wrastają z jednej strony w ce-ment korzeniowy, a z drugiej w kość wyrostka zębodołowego jako włókna Sharpeya, warstwa natomiast środkowa utworzona jest z włókien przebiegających bezładnie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *