Przyczep nabłonkowy

Przyczep nabłonkowy w ciągu życia osobnika przesuwa się po cemencie korzeniowym w kierunku wierzchołka korzenia, w związku z powolnym zanikaniem wyrostka zębodołowego. Jest to jeden z objawów zaniku starczego przyzębia (ryc. 79).

Ozębna (periodontium, desmodont) jest to tkanka łączna otaczająca korzeń zęba i wypełniająca przestrzeń między cementem korzenia a kością wyrostka zębodołowego. Przestrzeń ozębnej (spatium periodontii), o średniej grubości 0,15-—0,25 mm, zawiera włókna klejodajne, tzw. włókna Sharpeya. Ich zróżnicowany i falisty przebieg umożliwia nieznaczną fizjologiczną ruchomość zęba w zębodole pod wpływem ucisku, mimo że ozębna nie posiada włókien elastycznych (patrz: „Biomechanika narządu żucia”).

Naczynia krwionośne ozębnej pochodzą od gałązek zębowych, dziąsłowych oraz z jam szpikowych kości gąbczastej. Przez blaszkę zbitą przedostają się do ozębnej drogą licznych otworów odżywczych (foramina nutritia), które niekiedy są tak liczne, że tworzą tzw. sito zębodołowe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *