Rozwój dentystyki w USA

Rozwój dentystyki w Stanach Zjednocz. Am. Półn. datuje się dopiero od połowy XVIII w., gdy kilku wybitnych lekarzy francuskich wyemigrowało tam po Wielkiej Rewolucji. Stopniowo poziom naukowy i zawo- dowy dentystyki podnosił się, a w XIX w. doszło do dużych osiągnięć na tamtym kontynencie. Należy podkreślić zasługi Greene Blacka (1836— 1915), który opracował nowoczesne zasady preparowania ubytków próchnicowych.

Ze względu na polską dentystykę na uwagę zasługuje fakt wydania przez Austriaka Jakuba Pieńka (1738—1807) książki, która w r. 1797 została przetłumaczona na język polski i ukazała się w Wilnie pt. „Nauka o chorobach zębów i dziąseł”. Jest to pierwszy opublikowany w polskim języku podręcznik dentystyki w pełnym tego słowa znaczeniu. Umożliwiło to szersze wprowadzenie u nas wielu metod stosowanych w pozostałej Europie. Było to bardzo na czasie, gdyż niski był poziom dentystyki, której wykonawstwo leżało w dalszym ciągu głównie w rękach cyrulików.

Z wielu źródeł wiadomo jest, że w drugiej połowie XVIII w. niektórzy lekarze wykonywali już u nas nawet replantacje zębów, a także, już z mniejszym powodzeniem, transplantację zębów kupowanych od biednych. Te ostatnie zabiegi próbowano wykonywać w przypadku bezzębia, gdyż nie umiano jeszcze sporządzać dobrze trzymających się protez całkowitych. Często w tych czasach występujący gnilec leczono przez podawanie surowych jarzyn i owoców oraz stosowanie płukania wodą siar- czaną. Jest to pierwsza wzmianka o ustnych zabiegach balneologicznych, tak dzisiaj rozpowszechnionych. Opisywane też były różne ulepszone sposoby przeprowadzania zabiegów ortodontycznych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *