Stomatologia w czasach nowoczesnych

Okres do końca I wojny światowej (1918 r.) Fakt utworzenia najpierw na Zachodzie i w Stanach Zjednocz. Am. Półn., a następnie w Rosji specjalnych szkół wpłynął wyraźnie na poprawienie się poziomu dentystyki. Szczególnie odnosi się to do protetyki, zwłaszcza gdy zaczęto wyrabiać kauczuk na skalę przemysłową. Protezy całkowite z tego materiału wykonywano początkowo ze wspomnianymi sprężynami Faucharda, które z końcem XIX w. zostały zastąpione przez gumowe ssawki i komory próżniowe. Wielkim postępem było również wprowadzenie zębów porcelanowych z kramponami do uzupełnień mostowych. Pierwszy taki most wykonano w Paryżu w r. 1869.

Należyte oczyszczanie z mas próchnicowych i opracowanie ubytków w zębach, jak również przygotowanie zębów filarowych do prac protetycznych, znacznie ułatwiło skonstruowanie nożnej wiertarki przez Anglika C. J. Linderera (1797 r.) i jej późniejsze znaczne ulepszenie przez Amerykanina Morrisona (1870 r.). Na uwagę zasługuje wprowadzenie przez Węgra Józefa Arkovy (1851—1922) diagnostyki chorób zębów, opartej na zasadach nowoczesnych zdobyczy patologii, i podanie przez Niemca Adolfa Witzla (1847—1906) metody amputacyjnego leczenia zapaleń miazgi. W r. 1876 Willonghby Miller (1853—1907) ugruntował swymi badaniami chemiczno-pasożytniczą teorię powstawania próchnicy zębów, nie podważaną przez wiele lat. Wydarzeniem szczególnej wagi było ogłoszenie przez Wiliama Huntera (1861—1927) w r. 1910 w Stanach Zjednocz. Am. Półn. teorii o zakażeniu ogniskowym pochodzącym z jamy ustnej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *