Stopy srebro-palladowe

Stopy srebro-palladowe obejmują grupę połączeń stopowych na bazie srebra i palladu. Mają zabarwienie srebrzystobiałe i stąd określane bywają jako białe stopy dentystyczne. Stopy te zawierają około 65% srebra, 20—25% palladu, 0—10% złota. Resztę stanowią metale nieszlachetne, jak miedź i cynk. Niektóre z nich, w szczególności przeznaczone dla celów ortodontycznych, posiadają też dodatek platyny. Stopy srebro-palla- dowe, przy przestrzeganiu prawidłowej obróbki, nie podlegają w jamie ustnej korozji, chociaż ustępują w tym względzie stopom złota. Srebro, które wagowo stanowi główny składnik stopu, w postaci czystej nie znalazło zastosowania w protetyce ze względu na zachodzące w jamie ustnej przebarwienia. O szlachetności stopów tej grupy stanowi głównie pallad. Zawartość 30% palladu w stopie Ag-Pd nadaje mu odporność na korozję równą 18-karatowemu stopu złota, który zawiera 75% Au i 25% dodatków stopowych. Wynika stąd, że pallad może zastąpić w stopie 2,5-krot- nie większą ilość złota.

Poszczególne stopy srebro-palladowe różnią się między sobą nieznacznie właściwościami w zależności od składu. Zakres temperatur topnienia waha się w granicach 905—1189°C, twardość Brinella wynosi 49—141 kG/mm2, a’ po odpowiedniej obróbce cieplnej może sięgać do 260 kG/mm2. Ciągliwość wynosi 24—47%, a wytrzymałość na rozerwanie — od 30 do 66 kG/mm2 (po utwardzeniu — do 94 kG/mm2). Stopy Ag-Pd ulegają uszkodzeniu pod wpływem działania siarki, pochodzącej głównie z rozpadu gipsu zawartego w masie ogniotrwałej. W wyższej temperaturze tworzy ona łatwo topliwe i kruche siarczki palladu oraz srebra odkładające się w strukturze stopu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *