Wosk laboratoryjne

Woski są estrami wyższych kwasów tłuszczowych z wyższymi jedno-wodorotlenowymi alkoholami. W niektórych woskach zamiast alkoholi występują sterydy. Woski wykazują dużą odporność na działanie czynników chemicznych i bakteryjnych. Laboratoryjne woski dentystyczne składają się z wielu substancji. Jakościowy i ilościowy zestaw składników nadaje woskom laboratoryjnym pożądane właściwości. Woski laboratoryjne mają szerokie zastosowanie w technice dentystycznej. W zależności od przeznaczenia wyróżniamy wosk modelowy, odlewowy i kleisty.

Wosk modelowy służy do wykonywania modeli protez, wzorników zgryzowych, do pobierania kęsów zwarciowych itp. Produkowany jest w formie płytek grubości 1—2 mm, zabarwionych na różowo lub czerwono. W skład wosku modelowego wchodzą: wosk pszczeli, parafina, stearyna, wosk Karnauba, cerezyna (oczyszczony ozokeryt), olbrot, terpentyna. Oprócz tego posiada on niewielki dodatek talku i glinki, które zmniejszają jego lepkość. Przy ogrzewaniu do określonej temperatury wosk modelowy staje się plastyczny, daje się łatwo formować i giąć. Przy dalszym podnoszeniu temperatury wosk staje się matowy i mniej plastyczny wskutek rozluźnienia jego wewnętrznej spoistości. Po przekroczeniu temperatury topnienia przechodzi on w stan płynny. Formowanie kęsów woskowych przez ugniatanie powinno przeprowadzać się w pierwszej fazie plastyczności wosku, ponieważ w następnej jest on za kruchy i rozciera się pod palcami. Wosk modelowy musi wykazywać oprócz twardości również dostateczną odporność na złamanie. Do modelowania koron i licówek akrylowych produkowany jest wosk żółty lub biały, w postaci pałeczek.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *