Wszystkie metale

Stopy nie stygną w jakimś określonym punkcie temperatury, lecz w pewnym zakresie temperatur. Temperaturę, w której stop zaczyna się topić albo w której przy ochładzaniu przejdzie on całkowicie w stan stały, nazywamy punktem solidusu. Punkt likwidusu odnosi się do temperatury, powyżej której’ stop całkowicie przechodzi w stan ciekły albo poniżej której przy ochładzaniu zaczyna on tężeć. Między temperaturą solidusu i likwidusu stop nie jest ani stały, ani ciekły. Obok części płynnej posiada on kryształy, których liczba zwiększa się w miarę zbliżania się temperatury do punktu solidusu (ryc. 147).

Wszystkie metale i ich stopy wzmacniają się wskutek obróbki mechanicznej,, polegającej np. na walcowaniu, kuciu, uciąganiu, gięciu itp. W dużym stopniu wzrastają przy tym takie właściwości, jak twardość, sprężystość i wytrzymałość na rozerwanie. Zmniejsza się natomiast plastyczność materiału, który z trudem poddaje się dalszej obróbce mechanicznej, zaś przy użyciu większych sił rozrywa się i pęka. Przy wspomnianej obróbce mechanicznej kryształy ulegają deformacji,, wydłużają się i przyjmują kształt wrzecionowaty. Poprzez wyżarzenie stopu w określonej temperaturze można przywrócić kryształom ich poprzednią budowę, a materiałowi swą poprzednią miękkość i plastyczność. Proces ten nazywamy rekrystalizacją. Rekrystalizację stopu przeprowadzamy w celu ułatwienia jego dalszej obróbki mechanicznej polegającej na walcowaniu, tłoczeniu, gięciu itp. Wielkość- kryształów powstających podczas tego wyżarzania zależy od wielu czynników. Wysokie temperatury i długie wyżarzanie dają materiał gruboziarnisty, mniej wytrzy-mały i sprężysty.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *