Wygląd języka

Wzdłuż brzegów języka znajdują się brodawki liściaste (papillae foliatae). Pozostałą część języka zajmują brodawki nitkowate (papillae filiformes) oraz ułożone między nimi brodawki grzybowate (papillae fungiformes).

Mięśnie języka dzielimy na mięśnie zewnętrzne i wewnętrzne. Wspólnym końcowym przyczepem mięśni jest rozcięgno języka (apone- miękkiego (palatum molle). Kostną podstawę podniebienia twardego stanowią wyrostki podniebienne kości przysiecznej szczęki oraz blaszki poziome kości podniebiennej. Okostna tych części zrasta się z błoną śluzową, która w linii środkowej wytwarza szew podniebienia (raphe palati). Do boków od niego biegną 2—4 poprzeczne fałdy (plicae palatinae trans- versae). Podniebienie miękkie utworzone jest przez dwie warstwy błony śluzowej oraz zawartą między nimi płytę ścięgnisto-mięśniową. Wolny brzeg podniebienia miękkiego wytwarza języczek (uvula). W skład płyty wchodzi rozcięgno podniebienne (aponeurosis palatina) oraz mięśnie: m. języczka (m. uvulae), m. napinacz podniebienia miękkiego (m. tensor veli palatini), m. dźwigacz podniebienia miękkiego (m. levator veli palatini), m. podniebienno-językowy (m. palatoglossus) i m. podniebienno-gar- dłowy (m. palatopharyngeus). Dwa ostatnie, pokryte błoną śluzową, tworzą łuki podniebienno-językowe (arcus palatoglossus) i podniebienno-gar- dłowe (arcus palatopharyngeus), stanowiące boczne ograniczenie cieśnl gardzieli (isthmus faucium). Między łukami tworzą się wgłębienia zawierające migdałki podniebienne (tonsilla palatina) — ryc. 21.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *