Zębina

Zębina składa się z włóknistej zmineralizowanej substancji podstawowej (włókna Ebnera), zdrenowanej przez kanaliki zębinowe, w których biegną włókna Tomesa — wypustki komórek zębinotwórczych (ryc. 76). W kanalikach (wysłanych osłonką Neumana) znajduje się płyn tkankowy. Kanaliki zębinowe biegną od miazgi w kierunku szkliwa, oddając liczne odgałęzienia (anastomozy), i kończą się drzewkowatymi rozgałęzieniami na granicy szkliwno-zębinowej.

Kostniwo lub cement korzeniowy zbudowany jest, podobnie jak zębina, z substancji włóknistej zmineralizowanej zawierającej jamki, w których mieszczą się komórki — cementocyty, o różnym kształcie, najczęściej gwiaździstym lub owalnym. Łączą się one wypustkami, zwróconymi przeważnie w kierunku ozębnej. Pod względem budowy rozróżnia się dwa rodzaje cementu: pierwotny włóknisty o małej liczbie komórek i komórkowy, czyli wtórny. Pierwotny pokrywa przede wszystkim okolicę szyjki, natomiast komórkowy (wtórny) znajduje się głównie w okolicy wierzchołka korzenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *