Zespoły stomatologiczne

Zespoły stomatologiczne zwane unitami (ryc. 92) zawierają we’ wspólnej obudowie: wiertarkę elektryczną, turbinową, reflektor bezcieniowy, dmuchawkę powietrzną, strzykawkę wodną, rozpylacz (spray), lu~ sterko z własnym oświetleniem, urządzenie do określania progu pobudliwości miazgi zębowej, żegadło, skanalizowaną spluwaczkę, ślinociąg, ne- gatoskop oraz stoliki narzędziowe. „Unit” w dużym stopniu ułatwia, i przyspiesza pracę lekarza stomatologa.

Osiągnięcia techniki w dziedzinie miniaturyzacji silników elektrycznych pozwoliły na zamianę używanych do napędu wiertarek, dużych sil ników na małe silniki (mikrosilniki), ale o dużej mocy. Do tego celu bywają również używane mikrosilniki napędzane sprężonym powietrzem. Końcówki robocze (prostnica i kątnica) umieszczone są bezpośrednio na mikrosilniku (ryc. 93). Podczas pracy silniczek wraz z końcówką trzyma się w ręku. Wiertarki elektryczne konwencjonalne nadają wiertłu szybkość 500—7000 tysięcy obrotów na minutę, bardziej nowoczesne do 15 000 tysięcy obrotów na minutę. Wiertarki szybkoobrotowe, od 200 do 40 000 obrotów na minutę, ze specjalnymi nasadkami mogą osiągnąć nawet do 125 000 obrotów. Nowoczesne mikrosilniki mogą nadawać wiertłu szybkość do 200 000 obrotów na minutę, a wiertarki turbinowe do 500 000 obrotów na minutę. Przy szybkościach większych od 10—12 tysięcy obrotów na minutę wiertła muszą być chłodzone powietrzem lub wodą i powietrzem w postaci mgły wodnej, aby nie nastąpiło przegrzanie zęba.

Do osadzania narzędzi tnących służą-specjalne końcówki, zwane prostni- -:cą i kątnicą (ryc. 94).

Prostnica składa się z części zewnętrznej, zwanej pancerzem, oraz wewnętrznej, przenoszącej ruch obrotowy z rękawa na wiertło. Wiertła umocowuje się przez zaciśnięcie trzonu wiertła w uchwycie, po uprzednim wyciągnięciu pancerza ku przodowi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *