Zmysł smaku

Zmysł smaku (organon gustus) jest rozmieszczony w różnych odcinkach błony śluzowej jamy ustnej, ale głównie znajduje się on w błonie śluzowej języka. Brodawki grzybowate, liściaste i okolone (papillae fungiformes, valatae et foliatae) zaopatrzone w kubki smakowe (calix gustatorius) i unerwione przez nerw językowo-gardłowy odbierają zasadniczo cztery rodzaje smaku: słony — przeważnie na brzegach i końcu języka, gorzki — przeważnie u nasady języka, słodki — przeważnie na końcu języka, kwaśny — przeważnie na brzegach języka.

Zaburzenia w odczuwaniu bodźców smakowych mogą się przejawiać w: – a) wzmożonym odczuwaniu smaku (hypergeusia),

– b) obniżonym odczuwaniu smaku (hypogeusia),

– c) spaczonym odczuwaniu smaku (parageusia),

– d) całkowitym lub częściowym braku odczuwania smaku (ageusia). Kubki smakowe brodawek odbierają i przekazują bodźce smakowe zasadniczo tylko substancji płynnych. Mimo to człowiek może odbierać wrażenia smakowe pokarmów twardych, a to dzięki temu, że zostają one rozpuszczone przez ślinę oraz dlatego, że na wrażenia smakowe składają się inne jeszcze wrażenia, między innymi węch, dotyk, ciepło lub zimno.

Wrażenia dotyku, ciepła i zimna odbierane są różnie w różnych częściach jamy ustnej. Zjawisko to dało podstawę do podziału błony śluzowej jamy ustnej na trzy strefy

– 1) strefę o zwiększonej wrażliwości (hyperalgesia s. hyperaesthesia), obejmującą błonę śluzową wargi dolnej, koniec i brzegi języka, błonę śluzową policzka w odcinku przednio-górnym i przednio-dolnym oraz błonę śluzową w okolicy migdałków podniebiennych,

– 2) strefę o zmniejszonej wrażliwości (hypoalgęsia), obejmującą dziąsła, przedni odcinek podniebienia twardego, tylno-górny i tylno-dolny odcinek błony śluzowej policzków,

– 3) strefę o średniej wrażliwości, do której zalicza się pozostałe części błony śluzowej jamy ustnej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *