Żuchwa i jej położenie

— więzadło klinowo-żuchwowe (ligameńtum sphenomandibulare),

— więzadło rylcowo-żuchwowe (ligameńtum stylomandibulare).

Ruchy czynne w stawie skroniowo-żuchwowym

Ruchy czynne w stawie skroniowo-żuchwowym zachodzą dzięki pracy zespołu mięśni żwaczowych (ryc. 28—30): mięśnia skroniowego (musculus temporalis), mięśnia żwacza (musculus masseter), mięśnia skrzydłowego przyśrodkowego (musculus pterygoideus medialis), mięśnia skrzydłowego bocznego (musculus pterygoideus lateralis). Klinicznie przejawiają się w ruchach żuchwy. Są to: tuberculum articulare discus articularis caput mandibulae capsula articularis ligameńtum laterale ligameńtum stylomandibu- lare

II — żuchwa w położeniu zwarcia centralnego III — nieznaczne obniżenie żuchwy IV — wysunięcie żuchwy do przodu V — maksymalne obniżenie żuchwy

– a) ruch odwodzenia i przywodzenia żuchwy do pełnego zwarcia łuków zębowych, celem pobrania pokarmu i podania go zębom do przeżucia,

– b) ruch wysuwania żuchwy do styku brzegów siecznych zębów przednich, celem odgryzienia kęsa pokarmowego,

– c) ruch cofania żuchwy w momencie przerzucania kęsa zębom bocznym do przeżucia,

– d) ruchy boczne żuchwy naprzemienne prawo- i lewostronne, czyli ruchy żujące,

– e) ruch silnego zwarcia szczęk i zębów po zakończeniu żucia, niezbędny w ustnej fazie przełykania przeżutego pokarmu. cutis corpus adiposum buccae pili dens fascia buccopharyngea vestibulum oris glandula sudorífera

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *